Stille week

Dit wordt de stille week genoemd. De week tussen Palm zondag en Pasen. Ik merk dat alles in mij stil wordt. Maar dat lijkt niet met deze week te maken te hebben. Of misschien toch. Als deze dagen mij iets duidelijk maken is het wel de reden waarom ik hier ben. Waarom ben ik hier? Ik ben hier niet om me hier te vestigen, te reproduceren en in de wereld uit te hangen, mijn tijd op te maken of iets van die aard. Nee, ik ben hier om te vertrekken. Wakker te worden uit deze droom en te vertrekken. Mijn gedachten over alles te laten veranderen, over waarom ik hier zou zijn. Hoe verander ik mijn gedachten in wat? Ik hoef dat niet te doen. Mijn gedachten over mijn doel hier te zijn en alles verandert als ik de lessen van de Cursus In Wonderen actief ga doen. Mijn eigen ideeen laat veranderen door de lessen van de Cursus bij me te hebben, in mijn gedachten te houden en die herhalen als iets mij lijkt te verleiden. En verder door mijn doel helder in mijn bewustzijn te houden. Waarom doe ik dit, wat is het nut ervan in relatie met mijn doel(van hier vertrekken). Dit lijkt voor een moment ingewikkeld, maar dat is omdat je het misschien niet gewend bent om niets met je eigen gedachten te doen. Maar ik kan je zeggen dat het werkt. Hoe merk ik dat? Het wordt stil in mij. Het wordt heel stil en helder. Het wordt heel eenvoudig te zien wat ik wel of niet moet doen. Het wordt meer een natuurlijke gang waarin de dingen aan me worden gepresenteerd en wat ik ermee doe en hoe ik erop reageer. Ik voel het als een zekerheid.
Het is als het lopen aan de hand van Jezus. Ik vraag hem in alles om hulp en als ik dat vergeet dan doe ik het alsnog. Want ik ben totaal niet in staat het op mijn eentje te doen. Het wordt een chaos in een korte tijd. Ik hoef niet meer te beslissen wat en hoe enzo... Mijn geluk is niet meer gebaseerd op iets hier in de wereld. Mijn geluk is in God en in het ontsnappen aan de wereld. Ik leer te ontsnappen aan de wereld door het doen van de lessen in de Cursus en door te kijken naar Master Teacher video's en door aanwezig te zijn zijn bij zijn teachings. Hij ondersteunt me in mijn van hier willen vertrekken. Alles, het hele universum helpt me om hieruit te vertrekken. God heeft me hier niet geplaatst, waarom zou hij. Ik deel het doel van het universum als ik hier vandaan wil gaan. God's wil voor mij is volmaakt geluk. Hij heeft nooit een wereld gewild waar ik als een, afgescheiden van zowaargenomen anderen, lichaam rondwandel, en me afvraag wat ik hier doe... Denkend dat er zoiets is als tekort en beperking en ziekte en dood. Nee, hij schudt me hieruit wakker als ik Hem toelaat dat te doen.
Ik ben in communicatie met Hem en met alles. Ik ben niet afgescheiden van wat dan ook en daarom wil ik vertrekken van hier, omdat het een onwerkelijke plaats is en ik heb er genoeg van. Ik wil een heel nieuwe aarde zien een heel nieuwe wereld, een werkelijke wereld. Meer en meer krijg ik er glimpsen van te zien en op die momenten ervaar ik dat ik leef en zie leven als extase en vol van genade van God. En ervaar ik een diepe, vreugdevolle, allesomvattende stilte. Los van mijn lichaam, los van mijn ideeen, maar omgeven door de Liefde van God.

Opstanding!?

Ten derde dage opgestaan. Je komt hier, je bent hier en je vertrekt van hier. Jezus is de eerste Homo sapiens die dat zo openlijk demonstreerde. Nu is Jezus getransformeerd tot een Homo illumina. Dit is niet een ver-van-mijn-bed-show. Dit is mijn wakker worden uit een droom van dood en verdriet. Alle ideeen die ik over mezelf koesterde en waar me aan vasthield, heb ik niet nodig om op te staan. Sterker nog ze staan het in de weg. Tijd voor een grote gedachtenschoonmaak. Maar een voordeel is dat je die niet zelf hoef te doen. Wat weet ik van wat ik kan bewaren en wat ik kan weggooien. Nee, het enige wat ik hoef te doen is gewillig te zijn mijn ideeen op te geven. Maar wat krijg ik ervoor in de plaats? Dit is dan ook mijn eerste blokkade. Waarom niet gewoon vertrouwen? Dat maakt het loslaten gemakkelijker. Je ziet vanzelf van wat ervoor in de plaats komt. Het is alsof je uit een vliegtuig springt en dan op een bepaald moment erachter komt dat je geen parachuut hebt. Maar tegelijkertijd een stem tegen je hoort zeggen: Je bent in goede handen, er is niets om bang voor te zijn. En meer en meer krijg je bevestiging van dit idee en merk je dat je lichter wordt en voelt dat je vrij bent en dat je benieuwd bent en dat je leeft en dat hetgeen waarvoor je bang was helemaal niet is gebeurd.
Je merkt dat je niet een lichaam bent, maar dat je vrij bent. En dat je leeft en meer opgewonden bent over alles en dat het niets met de wereld te maken heeft zoals je die kent. Je merkt dat je niet dood kunt gaan maar dat je vrij bent. Vrij om volmaakt gelukkig te zijn in God en ineens ontdek ik mezelf op mijn knieen en ben ik zo dankbaar voor alles en iedereen en God dat ik oplos in mijn dankbaarheid. Ik zing een lied voor mijn Vader, zoals ik altijd heb gedaan. Ik ben Thuis.
Jezus is opgestaan in mij en met mij en voor mij.

Betrouwbare bron

Betrouwbare bronnen hebben mij tot nu toe eigenlijk altijd onbetrouwbaar geklonken. We hebben het van een' betrouwbare ' bron.. klinkt al als een verdediging. Nee, geef mij een betrouwbare Bron. Eentje die ik kan vertrouwen keer op keer, in elke situatie, overal en altijd.
Nu heb ik voor mijn veiligheid en geluk overal gezocht. In mijn relaties, in mijn huwelijk, in mijn gezin, in mijn opleidingen, in mijn ideeen, ga zo maar door. Maar dat leidde tot veel verdriet en desillusie. Ik ging me aanpassen en probeerde redelijk te zijn in mijn denken over alles, maar dat was geen leven.

Ineens was er een wakkerschudden daarin, door iemand die met volledige overtuiging tegen me zei dat geluk en veiligheid niet buiten me te vinden is, maar in mij. En dat sloeg in als een bom, omdat ik het herkende, maar het niet vertrouwde. Nu train ik me meer en meer om daarop te vertrouwen door middel van de lessen en de tekst van Een Cursus in Wonderen en door erin onderwezen te worden, elke dag weer door een Stem niet van hier, zogezegd. Een stem die in me spreekt, een stem die me telkens weer oproept om naar binnen te gaan en me verbonden te weten met mijn Bron.
We komen allemaal van de zelfde Bron. Ongeacht hoe je die bron noemt, je hebt de vrijheid die elke naam te geven, het maakt niet meer uit. Er is maar een Bron en die is in je, die is in me. Ik kan er altijd en op elk moment contact mee maken en ermee communiceren. Omdat er altijd en overal mee verbonden ben.

God is louter Liefde en dus ben ik dat ook...
Er is een stilte waarin de wereld niet kan binnendringen.
Het is een aloude liefde die jij in je hart draagt en niet verloren hebt.
Er is een gevoel van heiligheid in jou dat nooit door de gedachte van zonde is beroerd.
Dit alles zul jij je vandaag herinneren.
Je trouwe oefenen vandaag zal zulke grote beloningen brengen,
zo volkomen verschillend van alles wat jij vroeger hebt gezocht,
dat je zult weten dat hier jouw schat is en hier jouw rust.

(Uit les 164: Nu zijn we een met Hem die onze Bron is)