Ongedaan maken

Het lijkt een tegenstelling: iets wat gedaan is terughalen en zo maken dat het niet gebeurd is. Het is met je gezonde verstand niet te begrijpen. Maar, hoe gezond is het 'gezonde verstand'. Het 'gezonde verstand' vindt het heel normaal om ziek te zijn, oud te worden en dood te gaan. Het klinkt mij niet zo 'gezond' in de oren. Zo het ongedaan maken van wat ik dacht dat ik maakte, kan alleen maar als het niet werkelijk is gebeurd. Alles waar ik spijt van heb of me schuldig over voel is niet gebeurd en ik kan het laten gaan... De vergissing is gecorrigeerd! Het is nooit gebeurd. Dat klinkt simpel en je waarneming zal dit misschien tegenspreken, omdat je de 'gevolgen' wel denkt te zien. Je ziet de gevolgen alleen maar van iets wat je dacht dat werkelijk is gebeurd. Ik probeer dingen waar te maken, in plaats van wat waar is over mezelf te laten vertellen.
Je bent heel en perfect geschapen en dat kent geen vergissingen of schuld. Je bent zoals God je heeft geschapen. Dat is niet te veranderen. Misschien verloor je de communicatie met God voor een moment. Vraag om hulp en het zal je worden gegeven. Er is iets heel anders gaande in mijn leven dan ik denk. Het heeft namelijk niets met mijn ideeen erover te maken. Het is wat het is.
Mijn ideeen over alles worden ongedaan gemaakt omdat ik vraag mezelf te kennen en om verlost te worden van de nachtmerrie die ik een lange tijd heb gevoed. Ik heb in een hallucinatie geleefd en dacht dat het werkelijk was. Het was maar een droom en ik ben nu veilig, de droom is niet werkelijk.

God is het licht waarin ik zie.
Ik kan niet zien in duister.
God is het enige licht.
Daarom, als ik wil zien, moet het wel door Hem zijn.
Ik heb geprobeerd te bepalen wat zien is en ik heb het mis gehad.
Nu is het mij gegeven te begrijpen dat God het licht is waarin ik zie.
Laat me visie verwelkomen en
de gelukkige wereld die het me zal laten zien.
(samenvatting les 44, Een Cursus In Wonderen)

40 Dagen tijd

Vanaf vorige week woensdag is de veertig dagen tijd voor pasen begonnen. Maar wanneer was vorige week woensdag, het lijkt wel 20 jaar geleden, ik herinner me niet eens vorige week woensdag. Ik herinner me amper vandaag.. Tijd is een illusie. Ik heb geen idee van tijd. Ik probeerde altijd om dingen in de tijd te plaatsen, dat gebeurde toen en dit was toen , enzovoort. Maar dat werkt niet meer. Ik probeer het soms wel maar het slaat nergens meer op voor mij. Ik zie nu dat ik het alleen maar zou doen om de dingen, waarvan ik denk dat ze gebeuren of gebeurden, waar te maken. Alsof het echte gebeurtenissen waren. Maar het enige wat ik er nu van kan zeggen is dat ze voorbij zijn en daardoor niets betekenen. Tenzij ik er opnieuw waarde aan ga hechten. Waarom zou ik dat doen als ze voorbij zijn?


Zo kijk ik ook tegen Jezus aan. Als ik hem zie als een man die 2000 jaar geleden in Israel leefde en is gekruizigd en toen ooit is opgestaan, zou het betekenisloos zijn en voorbij zijn. Maar als ik hem zie als mijn Verlosser die in zijn opstanding met mij is opgestaan, dan leeft hij nu in mij, ben ik een met hem. Als ik een met hem ben, dan is er maar een van ons en dan ben ik een met jou en ben jij met mij opgestaan. En als tijd voorbij is wat blijft er dan nog van ons over? En als jij en ik een met hem zijn, dan zou ik graag ook ervaren dat ik ben opgestaan. Maar wat doe ik dan nog hier? En is er geen manier op te vertrekken van hier en op te staan? Moet ik eerst sterven? Maar sterven is niet opstaan, sterven is sterven. Wat dat dan ook mag zijn. Kan iemand me vertellen hoe ik kan opstaan?
Ja, dat kan. Het is mogelijk om op te staan. Wie kan je daar beter bij helpen dan Jezus zelf. Jezus heeft er een heel boek aan gewijd. De titel van dat boek is: Een Cursus In Wonderen. Het is een systematisch opgebouwd cursusboek om je te herinneren hoe je opstaat... Voor wie is het geschikt? Het is een verplichte cursus, je zult het ooit gaan doen. Waarom niet nu. De les van vandaag is:
God is het licht waarin ik zie.
(De samenvatting klinkt alsvolgt:)
In duister kan ik niet zien. God is het enige licht. Daarom, als ik wil zien, moet het door Hem zijn. Ik heb geprobeerd te definieren wat zien is en ik heb het mis gehad. Nu is het mij gegeven te begrijpen dat God het licht is waarin ik zie. Laat me visie verwelkomen en de gelukkige wereld die het me zal laten zien.
Les 44.
Het boek is te koop in elke boekhandel. Daar staat de volledige les in . Maar ik vind het zo'n opwindend idee dat ik kan komen tot een ervaring van opstanding. Door domweg de lessen te doen en te zien vanaf daar hoe het verder gaat...
Het is niet meer nodig langer in het duister rond te dolen. En in twijfel over alles te blijven hangen. Er is een oplossing voor mij gekomen. Dank je wel Jezus. Het betekent alles voor me.

Het is niet wat het lijkt

Even hiervoor zag ik de film 'Babel' . Ik weet niet of je die gezien hebt. Maar het was voor mij een mooie ervaring om het te zien. Een aaneensluiting van situaties waarin je ziet dat niets hier werkt. Alles wat je als mens doet gaat goed totdat het verkeerd gaat. Het is zo kwetsbaar. Het is eigenlijk een grote teleurstelling. Er bestaat niet zoiets als een gelukkig leven als mens. Iedere deelnemer in de film kwam in zijn diepste verdriet en angst terecht. Daar genoot ik van, niet vanwege hun ongeluk, maar vanwege de herkenning die ik heb met die plek van verdedigingsloosheid in me. Ik ken hem goed en ben er niet meer bang voor. Zelfs het grootste verdriet is niet wat het lijkt. Het brengt me dichter bij het punt waarop ik niets te verliezen heb. En alle bevrijding die daarmee gepaard gaat. Het wordt dan heel eenvoudig voor mij om op de knieen te gaan en om het universum of God of hoe je het ook maar noemt om hulp te vragen. En er gebeurt iets als ik in mijn verdedigingsloosheid en radeloosheid om hulp vraag. Ik word opnieuw geboren. Ik kan niet en wil niet meer voor mezelf zorgen, maar me laten leiden door een grotere macht, door iets wat weet waardoor ik gelukkig wordt of kan zijn. Als ik niet meer mijn eigen oplossingen verzin, maar telkens al mijn ideeen laat gaan, kan er iets anders gebeuren. Wat dan? Iets anders. Iets wat ik niet kan verzinnen, maar wat het beste is in ieders belang. Wat ik dan ook weet is dat het van iets anders afkomstig is, dan mijn eigen beperkte denken als mens. Het komt van ergens anders. Het is iets dat niet van hier is. Iets waarmee ik totaal verbonden ben, want de oplossingen die tot me komen voelen beter vertrouwd dan wat dan ook. Het borrelt op in me. De oplossing wordt me gegeven van binnenuit. Van diep in me en het neemt me helemaal in beslag en geeft me een totaal rustig gevoel. Het geeft me een diep gevoel van met alles verbonden te zijn en het maakt me dankbaar voor alles wat er gebeurt, dat het me tot hier heeft geleid. Ik heb niets te verliezen en op dat moment wordt alles me gegeven. Ik kom thuis in me Zelf...

Erin blijven staan

Als mens heb je je patronen. Je gedragspatronen. In het ontwaken merk ik dat de patronen er wel zijn, maar ik laat ze passeren. Ik vraag om hulp en doe verder niets. Ik voel gewoon wat ik voel, ongeacht hoe oncomfortabel het kan zijn en probeer geen oplossing of afleiding te verzinnen. Ik geef geen gehoor aan de obsessie of de compulsie. Ik ga niet handelen. Gewoon rustig door ademen. Net zolang tot alle bladeren zijn gevallen. Het is net als een sneeuwspeelgoed . Eerst schud je eraan is het helemaal gemengd en langzaamaan vallen alle deeltjes naar beneden.
En wat gebeurt er? Er gebeurt iets nieuws. Je gaat voorbij aan je 'normale' patroon. Je hebt niet je eigen oplossing verzonnen. Je hebt het gewoon laten gaan. Je bent het niet uit de weg gegaan.
Dit is de manier om van je menselijke verslavingen af te komen. Je voelt de behoefte om je glas op te pakken, maar in plaats daarvan vraag je om hulp en je pakt het glas niet op. Alle gedachten en gevoelens die met het wel of niet drinken gepaard gaan, laat je aan je voorbij trekken en geef je zo min mogelijk aandacht en je gaat er doorheen. Dit alles is een heel emotioneel en lichamelijk proces, het is afkicken. Zweten, weerstand voelen, aanvallen van verleidende gedachten, alleen voelen, angst, maar dat is alleen omdat ik een nieuw gebied betreedt. Je merkt ineens ook dat je niet alleen staat. Je hebt een patroon laten doorbreken. En je stapt uit je menselijke slavernij.
Dit kan ik dagelijks veel toepassen, omdat ik me meer en meer bewust wordt van mijn patronen en ik vrij wil zijn. Het grappige is naarmate ik dit vaker toepas, leer ik mijn eigen bevrijdingspatroon kennen. Ik merk dat de reakties op wat dan ook niet meer zo lang heftig zijn. Ik geef me sneller over.. Ik besteed er niet meer zoveel aandacht aan. Ik probeer zo snel als de omzetting heeft plaatsgevonden het helemaal weer te vergeten.

Je kunt niet vrij zijn als je als een slaaf of robot op dingen reageert. Geprogrammeerd op dingen buiten je die je iets kunnen aandoen. Om vrij te kunnen zijn moet ik me herinneren dat er niets buiten me is, dat me iets aan kan doen, tenzij ik daarvoor kies. Telkens als ik zo ergens doorheen gaat, dat ik erin blijft staan in plaats van ervoor weglopen, breng ik in mezelf iets tot leven. Ga ik op een ander niveau trillen, open ik voor mezelf een nieuwe wereld. Iedereen om mij heen verandert met me mee. ik genees, ik kom tot leven.