Erin blijven staan

Als mens heb je je patronen. Je gedragspatronen. In het ontwaken merk ik dat de patronen er wel zijn, maar ik laat ze passeren. Ik vraag om hulp en doe verder niets. Ik voel gewoon wat ik voel, ongeacht hoe oncomfortabel het kan zijn en probeer geen oplossing of afleiding te verzinnen. Ik geef geen gehoor aan de obsessie of de compulsie. Ik ga niet handelen. Gewoon rustig door ademen. Net zolang tot alle bladeren zijn gevallen. Het is net als een sneeuwspeelgoed . Eerst schud je eraan is het helemaal gemengd en langzaamaan vallen alle deeltjes naar beneden.
En wat gebeurt er? Er gebeurt iets nieuws. Je gaat voorbij aan je 'normale' patroon. Je hebt niet je eigen oplossing verzonnen. Je hebt het gewoon laten gaan. Je bent het niet uit de weg gegaan.
Dit is de manier om van je menselijke verslavingen af te komen. Je voelt de behoefte om je glas op te pakken, maar in plaats daarvan vraag je om hulp en je pakt het glas niet op. Alle gedachten en gevoelens die met het wel of niet drinken gepaard gaan, laat je aan je voorbij trekken en geef je zo min mogelijk aandacht en je gaat er doorheen. Dit alles is een heel emotioneel en lichamelijk proces, het is afkicken. Zweten, weerstand voelen, aanvallen van verleidende gedachten, alleen voelen, angst, maar dat is alleen omdat ik een nieuw gebied betreedt. Je merkt ineens ook dat je niet alleen staat. Je hebt een patroon laten doorbreken. En je stapt uit je menselijke slavernij.
Dit kan ik dagelijks veel toepassen, omdat ik me meer en meer bewust wordt van mijn patronen en ik vrij wil zijn. Het grappige is naarmate ik dit vaker toepas, leer ik mijn eigen bevrijdingspatroon kennen. Ik merk dat de reakties op wat dan ook niet meer zo lang heftig zijn. Ik geef me sneller over.. Ik besteed er niet meer zoveel aandacht aan. Ik probeer zo snel als de omzetting heeft plaatsgevonden het helemaal weer te vergeten.

Je kunt niet vrij zijn als je als een slaaf of robot op dingen reageert. Geprogrammeerd op dingen buiten je die je iets kunnen aandoen. Om vrij te kunnen zijn moet ik me herinneren dat er niets buiten me is, dat me iets aan kan doen, tenzij ik daarvoor kies. Telkens als ik zo ergens doorheen gaat, dat ik erin blijft staan in plaats van ervoor weglopen, breng ik in mezelf iets tot leven. Ga ik op een ander niveau trillen, open ik voor mezelf een nieuwe wereld. Iedereen om mij heen verandert met me mee. ik genees, ik kom tot leven.