Opstanding!?

Ten derde dage opgestaan. Je komt hier, je bent hier en je vertrekt van hier. Jezus is de eerste Homo sapiens die dat zo openlijk demonstreerde. Nu is Jezus getransformeerd tot een Homo illumina. Dit is niet een ver-van-mijn-bed-show. Dit is mijn wakker worden uit een droom van dood en verdriet. Alle ideeen die ik over mezelf koesterde en waar me aan vasthield, heb ik niet nodig om op te staan. Sterker nog ze staan het in de weg. Tijd voor een grote gedachtenschoonmaak. Maar een voordeel is dat je die niet zelf hoef te doen. Wat weet ik van wat ik kan bewaren en wat ik kan weggooien. Nee, het enige wat ik hoef te doen is gewillig te zijn mijn ideeen op te geven. Maar wat krijg ik ervoor in de plaats? Dit is dan ook mijn eerste blokkade. Waarom niet gewoon vertrouwen? Dat maakt het loslaten gemakkelijker. Je ziet vanzelf van wat ervoor in de plaats komt. Het is alsof je uit een vliegtuig springt en dan op een bepaald moment erachter komt dat je geen parachuut hebt. Maar tegelijkertijd een stem tegen je hoort zeggen: Je bent in goede handen, er is niets om bang voor te zijn. En meer en meer krijg je bevestiging van dit idee en merk je dat je lichter wordt en voelt dat je vrij bent en dat je benieuwd bent en dat je leeft en dat hetgeen waarvoor je bang was helemaal niet is gebeurd.
Je merkt dat je niet een lichaam bent, maar dat je vrij bent. En dat je leeft en meer opgewonden bent over alles en dat het niets met de wereld te maken heeft zoals je die kent. Je merkt dat je niet dood kunt gaan maar dat je vrij bent. Vrij om volmaakt gelukkig te zijn in God en ineens ontdek ik mezelf op mijn knieen en ben ik zo dankbaar voor alles en iedereen en God dat ik oplos in mijn dankbaarheid. Ik zing een lied voor mijn Vader, zoals ik altijd heb gedaan. Ik ben Thuis.
Jezus is opgestaan in mij en met mij en voor mij.