Het einde van de wereld

Het einde van de wereld


Op dit moment wordt er veel in de media gesproken over het einde van de wereld. Zo is er de film 2012, en zo zijn er veel mensen die denken dat er ‘iets’ gaat gebeuren rond die tijd. Apocalyps en armageddon zijn termen die zich opdringen in de menselijke geest. Wat het ook mag zijn dat er gaat gebeuren, het is iets beangstigend, is het niet?
De wereld, op dit moment, zoals die in de media wordt beschreven is vol van terreur, verwoesting en hartverscheurende pijn, maar dat lijkt maar niet te eindigen. Wat is er aan de hand?

“Het is onmogelijk om de stralende nieuwe wereld te zien die jou omgeeft, zolang je erop staat je aan je historisch genetische gevestigde orde vast te houden en die te verdedigen”. Zegt Master Teacher in de video “De Kracht van de Liefde om te genezen”.

Alles wat je ziet om je heen, komt op dit moment naar jou terug. Je kunt er niet aan ontsnappen. Waar komen die ideeën vandaan? Dit wordt een grote stap voor je: de wereld die je ziet heeft niets met de Werkelijkheid te maken, het is door mij bedacht en ze bestaat niet. Met andere woorden, ik ben de oorzaak van wat ik zie. Er is niets buiten me dat me iets aan kan doen. Ik ben de oorzaak van mijn eigen nachtmerrie, mijn eigen armageddon. En daarbij: er is een andere wereld die ik kan zien. Maar hoe kan ik daarna toe?
Voordat ik daarover iets vertel, wil ik je eerst nog iets laten zien. Het is eenvoudig te zien dat de wereld die je ziet, alles te maken heeft met dood en verlies. In die zin bevind je je nu in het graf, omgeven door dood. Dat wat je het meeste vreesde is de situatie waarin je nu bent. Zie je dat?
Tijd en eeuwigheid zijn beide in je geest. Je hoeft nergens heen om het een of het ander te ervaren. Er is immers niets buiten je. Ervaar je tijd, dan is dat jou beslissing. Ervaar je de eeuwigheid, dan is dat jouw beslissing. Identificeer je jezelf als een lichaam in een wereld die kan worden vernietigt, dan ervaar je jezelf als tijd-elijk en zie je alles als tijdelijk. Identificeer je jezelf met je werkelijke Bron, dan ervaar je jezelf als niet lichamelijk en eeuwig. Is dat een beslissing die ik kan nemen? Wie anders, het is totaal aan jou om dat te beslissen.
Hoe zal de wereld eruit zien als ik haar werkelijk kan zien en weet dat alles wat ik zie een uitbreiding is van de Liefde die ik werkelijk ben? Wat anders is dit dan jou wederopstanding uit de dood van je eigen geest tot de vrijheid van je nieuwe, zich eeuwig uitbreidende en met alles verbonden verlichte hele geest?