Vrij en blij

Vrij en blij

Vrij is wat ik ben
Vrij is alles laten zijn zoals het is
vrij is zonder grenzen
vrij ben ik

Licht is zonder grenzen
Licht is zonder tijd
Licht is zonder verleden
Licht ben ik



Liefde is rondom mij
Liefde is in mij
Liefde ben ik

God is vrij
God is Licht
God is Liefde
God is
God ben ik

Mij vrij en blij

Vergeven en vergeten

Vergeven is zien dat wat je denkt dat je broeder je heeft aangedaan, niet heeft plaatsgevonden. Het is hetzelfde als je bent nooit van streek om de reden die je denkt. In je van streek zijn voelt zo’n regel soms meer als kolen op het vuur van je haat. Want je meent gelijk te hebben en kunt dat, zo lijkt het niet zomaar aan de kant zetten. Die ander deed toch zo? Daar was toch helemaal geen aanleiding voor.

Maar zoals het verder gaat in de samenvatting van les vijf, je bent van streek omdat je iets ziet wat er niet is. Wat ik denk dat mijn broeder mij heeft aangedaan is niet gebeurd, ik heb iets gezien wat er niet is. De koppeling met mijn waarneming is daar. Ik zie de hele tijd iets wat er niet is en probeer het waar te maken. En dat maakt me van streek. Maar het is niet gebeurd en het meeste wat je erover kunt zeggen is het is voorbij. Ik zie alleen het verleden. De intensiteit van de waanzinnigheid van mijn denken als de soort Homo sapiens, is groot. Hoe groot kan je verwarring in de waarneming van alles zijn. Er is niets buiten me. Jezus zegt in de Bergrede heb je naaste lief als je zelf, want hij is jezelf. Er is niets buiten me. Te menen dat er buiten mij iets is dat mij iets aandoet is waanzin, een vergissing. Vergeef je zelf je waarneming. En gebruik je waarneming om alles wat er op je af lijkt te komen te laten corrigeren, door te vragen om vergeving van wat je waarneemt. Vraag om het anders te zien.

Om er nog een schepje bovenop te gooien: vergeven is selectief vergeten alleen staat de selectie van wat te vergeten niet onder mijn directie. Ik kan niet onderscheiden. Mijn hele probleem starte met het idee van mijn oordeel over de situatie, en ik zal mijn idee over de hele situatie moeten opgeven om weer in vrede te zijn. En dat lijkt het laatste te zijn wat je als mens wil doen en tegelijkertijd met meest bevrijdende dat je op aarde kunt doen. Jezus zegt in de Cursus: de heiligste plekken op aarde is daar waar een oude haat een huidige liefde is geworden. Als je met een vergevende houding situaties instapt betekent dat voor mij dat je je hebt afstemt op de stem in je, je luistert nauwgezet wat je moet doen, je geeft je eigen ideeen continu op en doet de hele tijd een stap terug om de Waarheid naar voren te laten komen in de situaties.

De vorige dag was ik zelf in een, naar mijn oordeel, best complexe situatie, maar gelukkig was ik afgestemd en wist ik niet wat ik moest doen. Ik kwam in een buurt waar ik eerder had gewoond en waar het nodige was gebeurd (zo dacht ik). Er waren familie leden en mensen die ik een tijd niet gezien had. Maar mijn houding was van ik wil gelukkig zijn en wil niemand pijn doen, wat er ook gebeurt ik wil dat mijn aanwezigheid constructief is als het al iets zou moeten zijn. En ik ging op de stoep zitten dat was voor mij een duidelijke instructie en ik hoorde ‘heb geduld’. Ik voelde onmiddellijk de vrijheid van het niets willen maar me overgeven in de situatie. Ineens kwam een ‘wild’ neefje van me bij me zitten. Ik wreef hem over zijn rug en hij kwam nog dichter bij me zitten, ik zei eigenlijk niks tegen hem maar zijn rust en genegenheid was verpletterend. Toen kwam zijn moeder, die ik ook al twee jaar niet meer gezien had en begroette me en begon te praten, ondertussen bleef ik op de grond zitten. En ook mijn ex kwam ook even praten en verdween toen weer, en zo kwamen nog meer ‘oude’ bekenden en ineens leek het klaar. De kleine neef gaf me een hele dikke knuffel en mij overviel de dankbaarheid voor de ervaring en de weerspiegelingen van het feit dat er niets was gebeurd. Het geeft alles lucht. Vergeving blaast nieuw leven in elke relatie die je hebt. Het licht van de wereld brengt vrede aan iedere geest door mijn vergeving. Je krijgt voortdurend een kans de dingen anders en nieuw te zien. De vrijheid die je daardoor ervaart is God.

Vergeving biedt alles wat ik wil. Hoe groot of klein mijn van streek zijn ook lijkt te zijn, de vrede die voor mij beschikbaar is door het opgeven van mijn gelijk is enorm. Mijn geest wordt door het verleden in beslag genomen. Ik probeer het waar te maken. Maar als ik voor een moment stop om dat te doen, dan is het resultaat niet in verhouding, ik bedoel om vrijheid en vrede te ervaren en situaties als nieuw te ervaren is alles. Het maakt me exstatisch blij.

Vergeving is rustig en stilletjes doet niets. Ik laat alles zijn zoals het is en niet zoals ik dacht dat het was. En ik krijg daarbij zoveel hulp als ik maar kan ontvangen en meer. Wat ik zie is een heel nieuwe wereld. De wereld die verborgen lag achter mijn oordeel en mijn angst. Waar ik naar toe geleid wordt door te luisteren naar de stem in mij. Door me open te stellen voor de hulp die er beschikbaar is. Een nieuwe visie is voor mij beschikbaar in de komst van een groot ontwaken.

Ik ben zoals God mij heeft geschapen

Het ontbreekt mij aan niets. Alles wordt me gegeven om te zien dat het mij aan niets ontbreekt. Het wordt me gegeven voor mijn wakker worden uit mijn droom van angst, tekort, ziekte en dood. Om mij maar te laten zien dat het mogelijk is om dingen anders te zien. Het is aan mij om ervoor open te staan. wat moet ik daarvoor doen? Een klein beetje bereidwillig zijn, niet meer dan dat. Niet meer dan een klein stapje terug doen. Een stapje weg van mijn ideeen over hoe het allemaal is of zou moeten zijn. Een beetje wonderbereidheid. En het effect is enorm, ik krijg iets te zien dat voorbij mijn referentie is. En wat was ook weer het doel daarvan? Het ervan is om je te leren openen voor iets waar je totaal mee verbonden bent en waarvan zal blijken dat ik alleen maar dacht dat ik afgezonderd van was. Maar gelukkig is dat niet zo. En daarom geeft elke opening in mijn geest gelijk een gevoel van opwinding en vereniging met mijn bron, een gevoelvan thuiskomen in mezelf.
Ik ben zoals God me heeft geschapen, heel en perfect, schijnend in de perfectie van Zijn Liefde.

Niets is wat het lijkt

Alles lijkt er op een bepaalde manier uit te zien, maar niets is wat het lijkt. Het doel van mijn waarneming als mens heeft niets met de werkelijkheid te maken. Het doel van mijn waarneming als mens is aanval. De wereld die ik zie heb ik verzonnen als mijn (poging) om God aan te vallen. Alles komt erin voor wat niet God is, maar mijn nachtmerrie van angst.

Zoals ik al zei heeft het niets met de werkelijkheid te maken. God weet niets van ziekte, God weet niets van armoede en schaarste, God weet niets van dood. Het zijn allemaal ideeen die ik heb bedacht in mijn poging om God aan te vallen.

Toch duurt het soms even voordat ik mijn wereld van terreur wil opgeven omdat ik denk dat het waarde heeft. Is het moeilijk om te zien dat ik waanzinnig ben? Eigenlijk niet. Het is heel eenvoudig. Maar het vraagt mijn continue aandacht om me bewust te blijven van mijn waanzin. En om om hulp te vragen om alles anders te zien. Op dit moment ben ik heel erg bereid om de dingen anders te zien, omdat ik de pijn ervaar van ideeen die ik voor waar aan nam, ook al was het maar voor even.

Alle dingen zijn lessen die God me wil leren. Dat is de les van vandaag (213). Waarom niet God's wonder aanvaarden in ruil voor ideeen die ik heb bedacht? Stelt het. Nu dat doe ik omdat ik de pijn van de aardse ideeen niet kan verdragen. Ik vraag om een wonder, om vandaag ook al is het maar voor een moment, de dingen anders te zien.

Dank je wel.

DE WERKELIJKE WERELD

De werkelijke wereld is niet zoals dit, het heeft geen gebouwen en er zijn geen mensen die een eindeloze lijst van spullen kopen die ze niet nodig hebben. Nee het is heel anders. Het is een wereld ontdaan van mijn ideeen, ontdaan van mijn oordeel, ontdaan van mijn "waarden". Het is een wereld waarin interpersoonlijke contacten geen tijd kosten of conflict opleveren of een eindeloze reeks misverstanden worden uitgeleefd. Het is een wereld waarin er geen schaarste is, maar elke behoefte kan bestaan bij de gratie van de onmiddellijke vervulling. Het is een wereld waar tijd geen rol speelt, maar elk moment eeuwig in alles voorziet. Het is een wereld waar verlies onmogelijk is omdat het zichzelf in alle opzichten uitbreidt tot zichzelf. Het is een wereld waar alles en iedereen thuis is en waar angst een vreemdeling is. Deze wereld is in mij en ik heb op elk moment toegang tot deze plaats en kan er mijn toevlucht zoeken omdat het de enige werkelijke plaats in mij is. Voor altijd veilig, voor altijd alles gegeven...

Pinksteren

In het engels Pentecost. Het neerdalen van de Heilige Geest op de discipelen van Jezus. Jezus zei tegen zijn discipelen dat hij na de hemelvaart een Gerusteller of Gids zou sturen voor de discipelen. Ik zal het even voorlezen uit de 'nieuwe' bijbel:
In Handelingen 2, en je zult het geloven of niet ik sloeg het onmiddelijk open op de juiste pagina en de vorige keer dat ik deze bijbel opende is zeker een half jaar geleden, staat het volgende:

Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. Plotseling klonk er vanuit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreiden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven.

Maar nu zeg je ik was daar niet bij en ik vind het maar moeilijk pinksteren, wat is het eigenlijk? Als ik zou zeggen wat het was, dan zou het dat niet zijn. De heilige Geest kun je niet met je ogen zien. En wat is de heilige Geest? Om het maar heel dicht bij huis te halen: de heilige Geest is jou Geest, jouw heilige Geest. Ja maar de dingen die ik denk zijn niet zo heilig. Daar heb je het dilemma. De heilige Geest is in jou neergedaald en je hebt een wereld opgebouwd om Hem niet te ervaren. Wat nu?
Tijd voor de training zoals Jezus je die aanbiedt in een Cursus In Wonderen. De gedachten die je denkt zijn niet gezond voor je om het zo te zeggen. Ze zijn niet meer dan dode stenen in een rugzak die je meezeult naar weetnietwaar. En je wordt er uiteraard doodmoe van. Laat die rugzak voor een moment, voor dit moment even voor wat die is, zet hem even neer. Je kunt de heilige Geest nu ervaren, als je erom vraagt. Vraag om een wonder, vraag om hulp en wees even stil. en als je denkt er gebeurt helemaal niets, wacht dan nog even. Open je geest voor 'iets anders' ... Zucht een keer diep. En vertrouw dat er Hulp naar je onderweg is, het staat voor de deur, maar je houdt de deur nog dicht. Open een kiertje. Daar is het, wees maar niet bang. Open de deur...

Bevrijding

Tot nu toe heb ik er eigenlijk alles aan gedaan om niet vrij te zijn, als ik eerlijk naar mijn leven kijk. Ik heb vervangingen gezocht voor mijn geluk in relaties. En kortgezegd heeft me dat niet gelukkig gemaakt, maar ben ik als het ware in slaap gevallen. Ben ik me gaan aanpassen en voelt mijn leven als overleven.
Vandaag is daarin verandering gekomen, door mijn besluit dat niet langer te doen.Niet langer voor vervangingen te zoeken voor mijn geluk en als ik me toch daartoe verleid zie, stil te staan en om Hulp te vragen.
De enige die zich in kan perken ben ik zelf, het hangt niet af van wie of wat dan ook. Daarom ben ik zo benieuwd wat er nu gaat gebeuren, want ik geef me nu over aan de Vrijheid. En ik kan alleen maar vrij zijn in God. Ik heb een Gids die me zal leiden. Ik zal schrijven over de 'Ride of my Life' .

Mij en nogsteeds mij in mei

Er is geen verschil tussen mij en de wereld die ik zie. De wereld die ik zie zijn mijn ideeen over mijzelf. Het is niet goed of slecht, het is niet kwaad of lief. Het vertegenwoordigt mijn ideeen over mijzelf. Iedereen die ik ontmoet is een deel van mijn ideeen over mijzelf. Of ik het nu op prijs stel of niet. Of ik het nu accepteer of niet.
De ideeen die het vertegenwoordigt zijn gebaseerd op mijn verleden. Over hoe ik de dingen ben gaan interpreteren. En ben gaan consolideren. Ik heb geprobeerd ze te benoemen en ze zo te zien zoals ze voor mij zijn. In een korte tijd ben ik mijn ideeen over alles gaan vertrouwen. Mijn zekerheid leek ermee gemoeid. Maar iets heeft mij er altijd van weerhouden om het volledig te vertrouwen, wat ik over de dingen dacht. En dat was een fundamentele onzekerheid. Ik was nooit helemaal zeker van hoe ik het zag. Eerlijk gezegd voelde ik altijd angst.
De wereld die je ziet heeft niets met de werkelijkheid te maken, ze is van je eigen makelij en ze bestaat niet.
Dit is letterlijk uit een cursus in wonderen.
Waarom zou ik in een plaats willen verblijven die niet werkelijk is?
Waarom zou ik willen rondzwemmen in een wereld die niets met de werkelijkheid te maken heeft? Zo leuk vind ik die wereld niet en die wereld opgeven voor iets dat zeker is en waar is geen opoffering.
Jezus zegt je bent heel veel waarde gaan hechten aan wat je hoort en ziet, en daar heb je geen reden voor die enige werkelijkheidszin vertegenwoordigd.

Ik zal een stap terug doen en Hem de weg laten wijzen.

In alles.

Ik zal stil zijn en naar de Waarheid luisteren.

Het is niet gewoon anders gaan denken, maar mijn ideeen telkens opgeven en iets anders laten gebeuren.
Een wonder laten gebeuren.
Iets anders durven uitnodigen in je geest dan je 'verstandsratel'.
Een plek vrij maken in je geest.
Stilte toelaten in je geest.
Ontspannen.

Ja.....

Er speelt zich iets af op een heel ander niveau en het is groter en ruimer. Het speelt zich af in jou. Voorbij al je ideeen over jezelf, voorbij je lichaam, diep in jou is een plaats waar je niet gestoord kunt worden waar rust en vrede is en waar jij thuis bent, echt thuis bent. Je weet niet hoe je daar moet komen. Dat hoeft ook niet, je wordt ernaar toe geleid.

Hier is geen angst.
Hier is geen tekort.
Hier is alles.
Hier ben ik me Zelf. Een moment in de Werkelijke Wereld. Een glimps van Liefde en een ervaring van Eenheid.
Vergeving biedt alles wat ik wil.
Vandaag heb ik dit als waarheid aanvaard.
Vandaag heb ik de gaven van God ontvangen.

Het doen van deze les vandaag, herhalen elke 15 minuten maakt vandaag voor mij tot een dag waarin deze les door me heen blijft gaan als een aangejaagd vliegwiel.
Ik kan alles door de ogen van vergeving zien... Ik zie alles ontdaan van mijn ideeen en kan daarom alles op zijn plek laten vallen en ben door niets verstoord.
God is in alles wat ik zie.

Stille week

Dit wordt de stille week genoemd. De week tussen Palm zondag en Pasen. Ik merk dat alles in mij stil wordt. Maar dat lijkt niet met deze week te maken te hebben. Of misschien toch. Als deze dagen mij iets duidelijk maken is het wel de reden waarom ik hier ben. Waarom ben ik hier? Ik ben hier niet om me hier te vestigen, te reproduceren en in de wereld uit te hangen, mijn tijd op te maken of iets van die aard. Nee, ik ben hier om te vertrekken. Wakker te worden uit deze droom en te vertrekken. Mijn gedachten over alles te laten veranderen, over waarom ik hier zou zijn. Hoe verander ik mijn gedachten in wat? Ik hoef dat niet te doen. Mijn gedachten over mijn doel hier te zijn en alles verandert als ik de lessen van de Cursus In Wonderen actief ga doen. Mijn eigen ideeen laat veranderen door de lessen van de Cursus bij me te hebben, in mijn gedachten te houden en die herhalen als iets mij lijkt te verleiden. En verder door mijn doel helder in mijn bewustzijn te houden. Waarom doe ik dit, wat is het nut ervan in relatie met mijn doel(van hier vertrekken). Dit lijkt voor een moment ingewikkeld, maar dat is omdat je het misschien niet gewend bent om niets met je eigen gedachten te doen. Maar ik kan je zeggen dat het werkt. Hoe merk ik dat? Het wordt stil in mij. Het wordt heel stil en helder. Het wordt heel eenvoudig te zien wat ik wel of niet moet doen. Het wordt meer een natuurlijke gang waarin de dingen aan me worden gepresenteerd en wat ik ermee doe en hoe ik erop reageer. Ik voel het als een zekerheid.
Het is als het lopen aan de hand van Jezus. Ik vraag hem in alles om hulp en als ik dat vergeet dan doe ik het alsnog. Want ik ben totaal niet in staat het op mijn eentje te doen. Het wordt een chaos in een korte tijd. Ik hoef niet meer te beslissen wat en hoe enzo... Mijn geluk is niet meer gebaseerd op iets hier in de wereld. Mijn geluk is in God en in het ontsnappen aan de wereld. Ik leer te ontsnappen aan de wereld door het doen van de lessen in de Cursus en door te kijken naar Master Teacher video's en door aanwezig te zijn zijn bij zijn teachings. Hij ondersteunt me in mijn van hier willen vertrekken. Alles, het hele universum helpt me om hieruit te vertrekken. God heeft me hier niet geplaatst, waarom zou hij. Ik deel het doel van het universum als ik hier vandaan wil gaan. God's wil voor mij is volmaakt geluk. Hij heeft nooit een wereld gewild waar ik als een, afgescheiden van zowaargenomen anderen, lichaam rondwandel, en me afvraag wat ik hier doe... Denkend dat er zoiets is als tekort en beperking en ziekte en dood. Nee, hij schudt me hieruit wakker als ik Hem toelaat dat te doen.
Ik ben in communicatie met Hem en met alles. Ik ben niet afgescheiden van wat dan ook en daarom wil ik vertrekken van hier, omdat het een onwerkelijke plaats is en ik heb er genoeg van. Ik wil een heel nieuwe aarde zien een heel nieuwe wereld, een werkelijke wereld. Meer en meer krijg ik er glimpsen van te zien en op die momenten ervaar ik dat ik leef en zie leven als extase en vol van genade van God. En ervaar ik een diepe, vreugdevolle, allesomvattende stilte. Los van mijn lichaam, los van mijn ideeen, maar omgeven door de Liefde van God.

Opstanding!?

Ten derde dage opgestaan. Je komt hier, je bent hier en je vertrekt van hier. Jezus is de eerste Homo sapiens die dat zo openlijk demonstreerde. Nu is Jezus getransformeerd tot een Homo illumina. Dit is niet een ver-van-mijn-bed-show. Dit is mijn wakker worden uit een droom van dood en verdriet. Alle ideeen die ik over mezelf koesterde en waar me aan vasthield, heb ik niet nodig om op te staan. Sterker nog ze staan het in de weg. Tijd voor een grote gedachtenschoonmaak. Maar een voordeel is dat je die niet zelf hoef te doen. Wat weet ik van wat ik kan bewaren en wat ik kan weggooien. Nee, het enige wat ik hoef te doen is gewillig te zijn mijn ideeen op te geven. Maar wat krijg ik ervoor in de plaats? Dit is dan ook mijn eerste blokkade. Waarom niet gewoon vertrouwen? Dat maakt het loslaten gemakkelijker. Je ziet vanzelf van wat ervoor in de plaats komt. Het is alsof je uit een vliegtuig springt en dan op een bepaald moment erachter komt dat je geen parachuut hebt. Maar tegelijkertijd een stem tegen je hoort zeggen: Je bent in goede handen, er is niets om bang voor te zijn. En meer en meer krijg je bevestiging van dit idee en merk je dat je lichter wordt en voelt dat je vrij bent en dat je benieuwd bent en dat je leeft en dat hetgeen waarvoor je bang was helemaal niet is gebeurd.
Je merkt dat je niet een lichaam bent, maar dat je vrij bent. En dat je leeft en meer opgewonden bent over alles en dat het niets met de wereld te maken heeft zoals je die kent. Je merkt dat je niet dood kunt gaan maar dat je vrij bent. Vrij om volmaakt gelukkig te zijn in God en ineens ontdek ik mezelf op mijn knieen en ben ik zo dankbaar voor alles en iedereen en God dat ik oplos in mijn dankbaarheid. Ik zing een lied voor mijn Vader, zoals ik altijd heb gedaan. Ik ben Thuis.
Jezus is opgestaan in mij en met mij en voor mij.

Betrouwbare bron

Betrouwbare bronnen hebben mij tot nu toe eigenlijk altijd onbetrouwbaar geklonken. We hebben het van een' betrouwbare ' bron.. klinkt al als een verdediging. Nee, geef mij een betrouwbare Bron. Eentje die ik kan vertrouwen keer op keer, in elke situatie, overal en altijd.
Nu heb ik voor mijn veiligheid en geluk overal gezocht. In mijn relaties, in mijn huwelijk, in mijn gezin, in mijn opleidingen, in mijn ideeen, ga zo maar door. Maar dat leidde tot veel verdriet en desillusie. Ik ging me aanpassen en probeerde redelijk te zijn in mijn denken over alles, maar dat was geen leven.

Ineens was er een wakkerschudden daarin, door iemand die met volledige overtuiging tegen me zei dat geluk en veiligheid niet buiten me te vinden is, maar in mij. En dat sloeg in als een bom, omdat ik het herkende, maar het niet vertrouwde. Nu train ik me meer en meer om daarop te vertrouwen door middel van de lessen en de tekst van Een Cursus in Wonderen en door erin onderwezen te worden, elke dag weer door een Stem niet van hier, zogezegd. Een stem die in me spreekt, een stem die me telkens weer oproept om naar binnen te gaan en me verbonden te weten met mijn Bron.
We komen allemaal van de zelfde Bron. Ongeacht hoe je die bron noemt, je hebt de vrijheid die elke naam te geven, het maakt niet meer uit. Er is maar een Bron en die is in je, die is in me. Ik kan er altijd en op elk moment contact mee maken en ermee communiceren. Omdat er altijd en overal mee verbonden ben.

God is louter Liefde en dus ben ik dat ook...
Er is een stilte waarin de wereld niet kan binnendringen.
Het is een aloude liefde die jij in je hart draagt en niet verloren hebt.
Er is een gevoel van heiligheid in jou dat nooit door de gedachte van zonde is beroerd.
Dit alles zul jij je vandaag herinneren.
Je trouwe oefenen vandaag zal zulke grote beloningen brengen,
zo volkomen verschillend van alles wat jij vroeger hebt gezocht,
dat je zult weten dat hier jouw schat is en hier jouw rust.

(Uit les 164: Nu zijn we een met Hem die onze Bron is)

Ongedaan maken

Het lijkt een tegenstelling: iets wat gedaan is terughalen en zo maken dat het niet gebeurd is. Het is met je gezonde verstand niet te begrijpen. Maar, hoe gezond is het 'gezonde verstand'. Het 'gezonde verstand' vindt het heel normaal om ziek te zijn, oud te worden en dood te gaan. Het klinkt mij niet zo 'gezond' in de oren. Zo het ongedaan maken van wat ik dacht dat ik maakte, kan alleen maar als het niet werkelijk is gebeurd. Alles waar ik spijt van heb of me schuldig over voel is niet gebeurd en ik kan het laten gaan... De vergissing is gecorrigeerd! Het is nooit gebeurd. Dat klinkt simpel en je waarneming zal dit misschien tegenspreken, omdat je de 'gevolgen' wel denkt te zien. Je ziet de gevolgen alleen maar van iets wat je dacht dat werkelijk is gebeurd. Ik probeer dingen waar te maken, in plaats van wat waar is over mezelf te laten vertellen.
Je bent heel en perfect geschapen en dat kent geen vergissingen of schuld. Je bent zoals God je heeft geschapen. Dat is niet te veranderen. Misschien verloor je de communicatie met God voor een moment. Vraag om hulp en het zal je worden gegeven. Er is iets heel anders gaande in mijn leven dan ik denk. Het heeft namelijk niets met mijn ideeen erover te maken. Het is wat het is.
Mijn ideeen over alles worden ongedaan gemaakt omdat ik vraag mezelf te kennen en om verlost te worden van de nachtmerrie die ik een lange tijd heb gevoed. Ik heb in een hallucinatie geleefd en dacht dat het werkelijk was. Het was maar een droom en ik ben nu veilig, de droom is niet werkelijk.

God is het licht waarin ik zie.
Ik kan niet zien in duister.
God is het enige licht.
Daarom, als ik wil zien, moet het wel door Hem zijn.
Ik heb geprobeerd te bepalen wat zien is en ik heb het mis gehad.
Nu is het mij gegeven te begrijpen dat God het licht is waarin ik zie.
Laat me visie verwelkomen en
de gelukkige wereld die het me zal laten zien.
(samenvatting les 44, Een Cursus In Wonderen)

40 Dagen tijd

Vanaf vorige week woensdag is de veertig dagen tijd voor pasen begonnen. Maar wanneer was vorige week woensdag, het lijkt wel 20 jaar geleden, ik herinner me niet eens vorige week woensdag. Ik herinner me amper vandaag.. Tijd is een illusie. Ik heb geen idee van tijd. Ik probeerde altijd om dingen in de tijd te plaatsen, dat gebeurde toen en dit was toen , enzovoort. Maar dat werkt niet meer. Ik probeer het soms wel maar het slaat nergens meer op voor mij. Ik zie nu dat ik het alleen maar zou doen om de dingen, waarvan ik denk dat ze gebeuren of gebeurden, waar te maken. Alsof het echte gebeurtenissen waren. Maar het enige wat ik er nu van kan zeggen is dat ze voorbij zijn en daardoor niets betekenen. Tenzij ik er opnieuw waarde aan ga hechten. Waarom zou ik dat doen als ze voorbij zijn?


Zo kijk ik ook tegen Jezus aan. Als ik hem zie als een man die 2000 jaar geleden in Israel leefde en is gekruizigd en toen ooit is opgestaan, zou het betekenisloos zijn en voorbij zijn. Maar als ik hem zie als mijn Verlosser die in zijn opstanding met mij is opgestaan, dan leeft hij nu in mij, ben ik een met hem. Als ik een met hem ben, dan is er maar een van ons en dan ben ik een met jou en ben jij met mij opgestaan. En als tijd voorbij is wat blijft er dan nog van ons over? En als jij en ik een met hem zijn, dan zou ik graag ook ervaren dat ik ben opgestaan. Maar wat doe ik dan nog hier? En is er geen manier op te vertrekken van hier en op te staan? Moet ik eerst sterven? Maar sterven is niet opstaan, sterven is sterven. Wat dat dan ook mag zijn. Kan iemand me vertellen hoe ik kan opstaan?
Ja, dat kan. Het is mogelijk om op te staan. Wie kan je daar beter bij helpen dan Jezus zelf. Jezus heeft er een heel boek aan gewijd. De titel van dat boek is: Een Cursus In Wonderen. Het is een systematisch opgebouwd cursusboek om je te herinneren hoe je opstaat... Voor wie is het geschikt? Het is een verplichte cursus, je zult het ooit gaan doen. Waarom niet nu. De les van vandaag is:
God is het licht waarin ik zie.
(De samenvatting klinkt alsvolgt:)
In duister kan ik niet zien. God is het enige licht. Daarom, als ik wil zien, moet het door Hem zijn. Ik heb geprobeerd te definieren wat zien is en ik heb het mis gehad. Nu is het mij gegeven te begrijpen dat God het licht is waarin ik zie. Laat me visie verwelkomen en de gelukkige wereld die het me zal laten zien.
Les 44.
Het boek is te koop in elke boekhandel. Daar staat de volledige les in . Maar ik vind het zo'n opwindend idee dat ik kan komen tot een ervaring van opstanding. Door domweg de lessen te doen en te zien vanaf daar hoe het verder gaat...
Het is niet meer nodig langer in het duister rond te dolen. En in twijfel over alles te blijven hangen. Er is een oplossing voor mij gekomen. Dank je wel Jezus. Het betekent alles voor me.

Het is niet wat het lijkt

Even hiervoor zag ik de film 'Babel' . Ik weet niet of je die gezien hebt. Maar het was voor mij een mooie ervaring om het te zien. Een aaneensluiting van situaties waarin je ziet dat niets hier werkt. Alles wat je als mens doet gaat goed totdat het verkeerd gaat. Het is zo kwetsbaar. Het is eigenlijk een grote teleurstelling. Er bestaat niet zoiets als een gelukkig leven als mens. Iedere deelnemer in de film kwam in zijn diepste verdriet en angst terecht. Daar genoot ik van, niet vanwege hun ongeluk, maar vanwege de herkenning die ik heb met die plek van verdedigingsloosheid in me. Ik ken hem goed en ben er niet meer bang voor. Zelfs het grootste verdriet is niet wat het lijkt. Het brengt me dichter bij het punt waarop ik niets te verliezen heb. En alle bevrijding die daarmee gepaard gaat. Het wordt dan heel eenvoudig voor mij om op de knieen te gaan en om het universum of God of hoe je het ook maar noemt om hulp te vragen. En er gebeurt iets als ik in mijn verdedigingsloosheid en radeloosheid om hulp vraag. Ik word opnieuw geboren. Ik kan niet en wil niet meer voor mezelf zorgen, maar me laten leiden door een grotere macht, door iets wat weet waardoor ik gelukkig wordt of kan zijn. Als ik niet meer mijn eigen oplossingen verzin, maar telkens al mijn ideeen laat gaan, kan er iets anders gebeuren. Wat dan? Iets anders. Iets wat ik niet kan verzinnen, maar wat het beste is in ieders belang. Wat ik dan ook weet is dat het van iets anders afkomstig is, dan mijn eigen beperkte denken als mens. Het komt van ergens anders. Het is iets dat niet van hier is. Iets waarmee ik totaal verbonden ben, want de oplossingen die tot me komen voelen beter vertrouwd dan wat dan ook. Het borrelt op in me. De oplossing wordt me gegeven van binnenuit. Van diep in me en het neemt me helemaal in beslag en geeft me een totaal rustig gevoel. Het geeft me een diep gevoel van met alles verbonden te zijn en het maakt me dankbaar voor alles wat er gebeurt, dat het me tot hier heeft geleid. Ik heb niets te verliezen en op dat moment wordt alles me gegeven. Ik kom thuis in me Zelf...

Erin blijven staan

Als mens heb je je patronen. Je gedragspatronen. In het ontwaken merk ik dat de patronen er wel zijn, maar ik laat ze passeren. Ik vraag om hulp en doe verder niets. Ik voel gewoon wat ik voel, ongeacht hoe oncomfortabel het kan zijn en probeer geen oplossing of afleiding te verzinnen. Ik geef geen gehoor aan de obsessie of de compulsie. Ik ga niet handelen. Gewoon rustig door ademen. Net zolang tot alle bladeren zijn gevallen. Het is net als een sneeuwspeelgoed . Eerst schud je eraan is het helemaal gemengd en langzaamaan vallen alle deeltjes naar beneden.
En wat gebeurt er? Er gebeurt iets nieuws. Je gaat voorbij aan je 'normale' patroon. Je hebt niet je eigen oplossing verzonnen. Je hebt het gewoon laten gaan. Je bent het niet uit de weg gegaan.
Dit is de manier om van je menselijke verslavingen af te komen. Je voelt de behoefte om je glas op te pakken, maar in plaats daarvan vraag je om hulp en je pakt het glas niet op. Alle gedachten en gevoelens die met het wel of niet drinken gepaard gaan, laat je aan je voorbij trekken en geef je zo min mogelijk aandacht en je gaat er doorheen. Dit alles is een heel emotioneel en lichamelijk proces, het is afkicken. Zweten, weerstand voelen, aanvallen van verleidende gedachten, alleen voelen, angst, maar dat is alleen omdat ik een nieuw gebied betreedt. Je merkt ineens ook dat je niet alleen staat. Je hebt een patroon laten doorbreken. En je stapt uit je menselijke slavernij.
Dit kan ik dagelijks veel toepassen, omdat ik me meer en meer bewust wordt van mijn patronen en ik vrij wil zijn. Het grappige is naarmate ik dit vaker toepas, leer ik mijn eigen bevrijdingspatroon kennen. Ik merk dat de reakties op wat dan ook niet meer zo lang heftig zijn. Ik geef me sneller over.. Ik besteed er niet meer zoveel aandacht aan. Ik probeer zo snel als de omzetting heeft plaatsgevonden het helemaal weer te vergeten.

Je kunt niet vrij zijn als je als een slaaf of robot op dingen reageert. Geprogrammeerd op dingen buiten je die je iets kunnen aandoen. Om vrij te kunnen zijn moet ik me herinneren dat er niets buiten me is, dat me iets aan kan doen, tenzij ik daarvoor kies. Telkens als ik zo ergens doorheen gaat, dat ik erin blijft staan in plaats van ervoor weglopen, breng ik in mezelf iets tot leven. Ga ik op een ander niveau trillen, open ik voor mezelf een nieuwe wereld. Iedereen om mij heen verandert met me mee. ik genees, ik kom tot leven.

GEEN IDEE

Wat is er aan de hand? Niets. Ik heb geen idee wat er aan de hand is. Wat er in me en om me heen ook lijkt te gebeuren ik heb geen idee wat er gaande is. Als er iets gaande is zal me dat wel duidelijk worden. De tijd lijkt niet te verstrijken en toch flits die voorbij. Ineens is het donker, is het avond. Een dag lijkt soms niets meer dan een nies. Voorbij. Wat is er aan de hand?

Wat heeft dit met het ontwaken van mijn geest te maken?
Ik laat alles telkens gaan. Ik vergeet het. Wat er een minuut geleden gebeurde ben ik vergeten het lijkt een eeuw geleden. Het is allemaal telkens voorbij. Daardoor hoef ik me er ook niet meer mee bezig te houden en dient een volgend moment zich vanzelf aan. Het is net het surfen op een golf. Geen verbinding meer maken met wat er achter je is en je blijft gaan. Het is niet wat je denkt dat het is. Wat je denkt dat het is is al weer voorbij. En als je zo gaat dan is alles opwindend, omdat je continu aan het anticiperen bent op dat wat er komt. Het maakt me extatisch en open. Wat wordt me op dit moment geboden...

Door me zo open te stellen voor het 'nu' heb ik geen tijd voor andere dingen die ik eerder wel deed. Zoals zorgen maken of spijt hebben of me schuldig voelen of ziek zijn. Dat verlies ik allemaal in het volgende moment. Het wordt voor me omgezet, omdat het niet werkelijk is. Het is alweer voorbij. Het werkt diep door in mijn hele gestel, mijn cellen laten alles gaan, ik hoef niets meer op te slaan, geen kramp, geen pijn. Er is niets om aan vast te houden, het verandert in elk moment. Elk moment is nieuw. Dat had ik veel vaker gehoord, maar ik merk nu dat het een ervaring van me wordt. Een nieuw continuum waar ik binnen stap. Los van alles wat voorbij is.. Het is toch al voorbij. Dat is toch heel redelijk.
Voel je nu niet meer de algemene menselijke gevoelens? Jawel maar ze zijn het volgende moment al weer voorbij en dan is er voor mij geen reden meer om daaraan vast te houden. Dat klinkt gemakkelijk? Ja dat is het ook . Er is geen reden om te begrijpen wat er verder aan de hand is. Het is toch niet te begrijpen. Het enige wat ik met mijn verstand kan doen is berperken. Ik kan dingen binnen een bepaald kader brengen, zodat ik denk dat ik weet wat er gaande is. Nee, ik weet dan eigenlijk alleen maar hoe ik de situatie of de gebeurtenis heb beperkt. Met het idee "geen idee" bevrijd ik mezelf van het idee dat ik iets met een situatie moet. Wat kan ik anders met een situatie die voorbij is, dan te zien voor wat die is, voorbij. En ik laat het gaan.

Laten gaan

Wat is er aan de hand? Bij het opstaan vanmorgen was ik ervan overtuigd dat ik een probleem had waar ik me mee bezig moest houden. Het was een bekend gevoel een bekende plaats in mijn geest. Het lijkt een onmogelijke situatie, waarbij je weet wat je ook maar kiest, het zal je niet een oplossing bieden. Wat te doen in zo'n situatie? Dit keer vroeg ik Jezus om hulp. Ik weet niet wat ik hiermee moet, maar ik wil dit gebruiken als een mogelijkheid om het universum naar mij te laten komen door om hulp te vragen. Het bleef door mijn hoofd spoken. Ik probeerde toch nog een oplossing te verzinnen. Toen ik stil ging staan en me naar binnen keerde, merkte ik ineens dat iets was veranderd. Ik had namelijk geen probleem meer. Niet dat er een oplossing was gekomen, maar het probleem zelf was opgelost, het was er gewoon niet meer. En er was nu niets meer dat me ervan hield om me blij te voelen. En dat gebeurde. Ik werd ineens heel dankbaar ik voelde dat het universum me hierbij had geholpen. Het feit dat je verbonden bent met het universum is fijn om te ervaren. Het maakt het eenvoudig gelukkig te zijn. Ik heb het probleem laten gaan.
Is het zo simpel? Ja, probeer het vaker en vaker.

Hier is nog iets wat je interesse zal opwekken. Wat is hier aan de hand? Kijk de video. Het is voor mij een nieuwe ervaring dit zo met je te kunnen delen. Er volgt nog meer...

Aan de hand van Jezus

Wat is er aan de hand ? Jij bent aan de hand. Aan de hand van Jezus. Hij leidt mij aan de hand door alles heen. Door alles wat er in mijn leven lijkt te gebeuren. De overgang van mens tot een opgestane, wakkere geest. De overgang van mijn tijdelijke aardse bestaan tot mijn werkelijke Zelf.

Dat klinkt allemaal mooi, maar hoe werkt dat in de praktijk?

Daarover kun je in deze BLOG lezen en schrijven als je wilt.






Wat is er aan de hand? Je bent aan het wakker worden uit deze droom van dood, ziekte en ouderdom. Deze droom is al lang voorbij maar ik lijk nogsteeds ziekte en ouderdom en dood om me heen te zien. Help...




Ben ik bereid, al mijn illusies op te geven voor de Waarheid van Wie ik ben? Welke illusies? Welke Waarheid? Dit BLOG aan de hand gaat hierover. Ik kan het niet laten dit met je te delen ik het je graag vertel, zodat het voor mezelf duidelijk wordt.